دوباره سوز و گداز عاشقی و عطر و بوی حسینی (ع)با آمدن محرم در جهان اسلام به ویژه ایران اسلامی برجسته شد. غمی جانکاه و شوری حماسی دلدادگان اهل بیت (ع)را فرا گرفته است و مردم دیندار با یاد آوری حادثه ای که هیچ گاه از تازگی نخواهد افتاد ،به سیاه یوش کردن مساجد،حسینیه ها ،تکایا و حتی منازل و خیابان ها و بر گزاری مراسم و مجالس سوگواری مشغولند.

                                                                                             حسین بن علی (علیه السلام)

امام خود را این گونه معرفی می کند:

“ما دودمان رسوا الله هستیم و به عهده داری این امر و ولایت ب ر شما ،از دیگرانی که به ناحق مدعی آنند و میان شما به ستم و تجاوز حکومت می کنند سزاوار تریم “.ما خاندان نبوت و معدن رسالت  و محل رفت و آمد فرشتگان و نزول رحمتیم.خدامند به ما آغاز کرده و به ما ختم نموده است.

1-آن چیست که گر فرو دهیم همیشه به جا و زنده هستیم ما را اگر فرو دهد او ما مرده گم شونده هستیم؟

2-آن چیست که گر آب بنوشد ،باید زه جهان چشم ببندد؟

جلو افتادن از استاد

معلم یک مدرسه که به تنبلی شهرت داشت همیشه در جستجوی شاگرد تازه ای بود تا به او درس بدهد اما هیچ شاگردی برای مدت زیادی نزد او نمی ماند.سرانجام روزی شاگردی برای درس خواندن نزد او آمد.معلم از همان اول سعی کرد با واگزاردن کاری غیر منتظره به شاگرد تازه وارد ،او را اذیت کند.از اینرو نگاهی به نو آموز کرد و گفت :"خب،از آنجایی که تو بیشتر از من اصرار داری که کنار من درس بخوانی ،این  وظیفه توست تا فورا میزی تهیه کنی و به اینجا بیاوری."نوجوان سوال کرد :"یک میز!برای چه آقا؟"معلم جواب داد:برای اینکه طبق دستورات دینی هدیه هایی روی میزمان بگذاری و در اولین جلسه درسمان ،آن را به معبد ببریم و تقدیم کنیم. نو جوان با خونسردی گفت:به نظر من نیازی به این کار نیست،من روی زمین می نشینم و شما هدیه هایتان را بر کمر من بگذارید و به این ترتیب آنها را به معبد می بریم .در این صورت نه وقت تلف می شود و نه اینکه نیازی به تهیه کردن میز هست ."با شنیدن این جواب معلم از جایش بلند شد و در برابر نوجوان نابغه تعظیمی کرد و گفت :"خب فرزندم نیازی نیست که تو در نزد من درس بخوانی تو در تنبلی و سهل انگاری خیلی از من جلوتری برو به سلامت.”