1-روش الگویی:وقتی بچه ها نظاره گر نماز و رازونیاز پدر ومادرو مربیان و یا معلمان محبوب خود باشند ،راه یافتن پاسخ به نیاز فطری خود را پیدا می کنند،به شرطی که عشق و عطش پدر ،مادر و مربیان خود را در روح و جسمشان هنگام نماز ببینند.اگر برای فرزندمان الگویی که علاوه بر جذابیت رفتاری و گفتاری ،قابل اعتماد نیز باشیم آنان بیشتر به رفتار مذهبی به ویژه نماز گرایش پیدا می کنند.

2-همنشینی با دوستان نماز خوان:نقش دوستان در شکل دهی شخصیت انسان ها به ویژه در سنین نوجوانی و جوانی را نباید نادیده گرفت.دوستان شایسته و خوب در سوق دادن انسان به سوی سعادت و کمال موثرند.بنابر این سعی کنیم تا فرزندمان با دوستانی رفاقت کند که آنان به نماز گرایش مثبت دارند.

3-سهل گیری در نماز:خداوند برای مردم آسانی می خواهد نه اینکه آنان را در تنگنا و فشار قرار دهد .پس ما باید دین و احکام و آداب آن را به شکلی آسان،زیبا و قابل فهم ارائه دهیم.

4-ایجاد احساس مثبت و خوشایند نسبت به نماز:بهتر است والدین و مربیان در ارتباط با نماز احساس خوشایند خود را با گفتن خاطرات و تجربیات جذاب و لذت بخش با بچه ها در میان بگذارند.

                                                                                                        این مطلب ادامه دارد…..

ته چین بادمجان:

مواد لازم:(برای پنج نفر):فیله مرغ درسته یا خرد شده4عدد،زرده تخم مرغ4عدد،بادنجان حلقه و سرخ شده 2عدد،ماست150گرم،کره و روغن150گرم،قارچ ورقه شده 400گرم،خلال پسته دو قاشق غذا خوری،زعفران به میزان لازم.

طرز تهیه:ابتدا فیله را داخل مقداری روغن تفت می دهیم بعد قارچ را اضافه می کنیم و صبر می کنیم تا کمی نرم شود .زعفران را داخل ماست می ریزیم .زرده ها را هم داخل ماست می ریزیم و هم زده .ماست و برنج را با هم مخلوط می کنیم .کف قابلمه نسوز کمی روغن می ریزیم وقتی داغ شد ابتداکمی برنج بعد فیله ها و سپس قارچ و بادنجان سرخ شده را روی برنج قرار می دهیم .خلال پسته و زرشک را روی مواد می ریزیم و سپس بقیه برنج را روی این مواد می ریزیم و با قاشق آن را صاف کرده و می فشاریم درب ظرف را گذاشته و روی شعله متوسط به مدت 35الی45 دقیقه ته چین را طبخ می کنیم.

تسبیح در فرهنگ قرآن مجید به معنای تنزیه و برداشتن حق تعالی از عیوب است،در قران کریم 92 مورد مشتقات ریشه :سبح"به صورت های مختلف به کار رفته و استعمال تسبیح در ساختمان سه گانه فعل بیانگر این است که تسبیح موجودات به زمان خاصی اختصاص ندارد.موجودات علاوه بر اینکه آیت و نشانه حق تعالی هستند،همگی به صورت حقیقی مسبح خداوند جل و علا می باشند و هر کدام با زبان مخصوص خود و متناسب با بهره ای که از وجود دارند به تنزیه خداوند مشغولند.

تسبیح همه موجودات:"سبح لله ما فی السموات و الارض و هو العزیز الحکیم"(حدید/1)هر چه در زمین و آسمانهاست همه به ستایش یکتا خدایی که مقتدر و حکیم است مشغولند.

تسبیح رعد:"ویسبح الرعد و بحمده والملائکه من خیفته.."(رعد/13)رعد و برق و همه قوای عالم غیب و شهود،همه از بیم قهر خدا به تسبیح و ستایش او مشغولند.

تسبیح جبال با حضرت داوود:و سخرنا مع داوود و الجبال یسبحن و الطیر وکنا فعلین"(انبیاء/79)و کوه ها و مرغان را به آهنگ تسبیح و نغمه داوود مسخر او گرداندیم واین معجزات را ما پدید آوردیم.

تسبیح ملائکه:و تری الملائکه حافین من حول العرش یسبحون بحمد ربهم…"(زمر/75)و ای رسول در آن روز فرشتگان رحمت را مشاهده می کنی که گرداگرد عرش با عظمت خدا درآمده و به تسبیح و ستایش خداوند مشغولند.

وجوب تسبیح برای انسان:تومنوا بالله و رسوله وتعزروه و توقروه و تسبحوه بکره واصیلا"(فتح/9)تو خود با صالحان امت به خدا ایمان آورده و دین او را یاری کنید و به تعظیم جلالش،صبح و شام تسبیح او گویید.